|
woensdag 21 januari 2009 |
|
Iets wat ik erg graag doe is bloemschikken.
Het liefst maak ik natuurlijke stillevens.
Dat kan eruit zien als in de volgende omschrijving,
Bolletjes hyacinten in roze en paars, verwerkt in roze tule
en op een krans van gevlochten wilgenteen vastgemaakt.
Erg mooi op een voordeur te hangen met een
leistenen bordje , met welkom erop,geschreven met een krijtje.
Een warm welkom in deze koude tijd van het jaar.
Ik hoorde dat deze winter zelfs de koudste is sinds 2003.
Er is volop geschaatst en de blessures waren niet van lucht.
Nu ben ik zelf niet van de partij als het om schaatsen gaat.
Wel kan ik prachtige beterschapsboeketjes verzorgen
waar men zienderogen van opknapt.
Of een stevige erwtensoep volgens Geldersch recept,
of warme chocolademelk voor mensen die even op willen warmen
in mijn gezelschap.
Voor familie en vrienden is dit vanzelfsprekend.
Zij weten gewoon dat ze welkom zijn.
Deze week echter, had ik Jehovah getuigen aan de deur.
Een heer, die stampvoetend op mijn stoep zijn voeten
probeerde te warmen,zijn handen diep in de zakken van zijn wollen coat.
De dame in het zwart naast hem zag lijkbleek om haar rode neus.
Er gleed een traan over haar wang.
Ze had het zichtbaar koud.
Bedeesd vroeg ze of ze even samen binnen mochten komen.
Onder het genot van een kop dampende capuccino
spraken zij hun zorgen over de toestand in Israel uit.
Verhalen waar je kippenvel van krijgt.
Geen enkel geloofsverhaal kan hier redding brengen.
Of kan het zijn dat de boodschap is,
dat wij, ieder mens voor zichzelf,
het kwaad en de boosheid in zichzelf eerst dient op te lossen?
Met vingers wijzen is een afschuifsysteem.
Als de ver van mijn bed show.
Als je zo met elkaar in gesprek bent,
vergeet je de tijd, tot je je bloed weer voelt stromen.
De dag vraagt ook aan mij om aktie.
Ik heb n.l. enkele grafstukken in bestelling.
De zuiderwindlelies en witte rozen staan klaar om verwerkt te worden.
Ik laat de dame en heer weer uit.
We weten meer van elkaar dan een uur geleden.
Voor ze weg kunnen rijden is het eerst nodig om de prachtige
ijsbloemen van de autoruiten te krabben.
Ijsbloemen, gevormd door de speling der natuur.
Oogverblindend in de schittering van de zon.
Ijsbloemen, zo mooi, ik zou ze voor altijd willen bewaren.
 |
Maria Menting 
RSS feed Commentaar